چه عواملی در ایجاد التهاب در ناحیه گلو موثر هستند؟

التهاب در ناحیه گلو توسط عوامل متعدد و متنوعی ایجاد می‌شود. گستردگی عوامل منجر به شکل‌گیری الزام بررسی تاریخچه‌گیری و معاینه دقیق بیمار خواهد شد. چرا که در صورت عدم شناسایی علت زمینه‌ای، درمان موثر غیر قابل تصور است. التهاب در ناحیه گلو توسط موارد زیر ایجاد می‌شود؛
    عفونت ویروسی و باکتریایی مجرای حلقی و تنفسی
    رفلاکس مزمن اسید معده به مجرای حلق و حنجره
    جراحی‌ها و نمونه برداری‌های ناحیه سر و گردن
    برخورد و ضربه فیزیکی
    ساکشن مکرر ترشحات ریوی
    واکنش‌‌های آلرژیک به برخی از مواد غذایی و دارویی
    تعبیه لوله تغذیه ان جی
    لوله‌گذاری تنفسی یا اینتوباسیون
    مصرف دخانیات و الکل
    رفتارهای بد صوتی نظیر جیغ زدن و فریاد زدن

وجود التهاب گلو چه مشکلاتی را برای بیمار به وجود می‌آورد؟

التهاب گلو توسط عوامل مختلفی ایجاد می‌شود که در قسمت قبلی به آن پرداختیم. مشکلات ثانویه به التهاب، بستگی به محل حضور آن دارد. به طور مثال وجود التهاب در مغز انسان علائم حاد و بسیار خطرناکی برای انسان ایجاد می‌کند. وجود التهاب گلو نیازمند اعمال توجه ویژه است. چرا که گلو شاهراه مشترک هوا و تغذیه بوده و در صورت عدم توجه منجر به بهم خوردن تعادل و آسیب به دو عملکرد مهم در انسان یعنی تنفس و تغذیه می‌شود. حضور التهاب در مسیر مجرای تنفسی فوقانی به دلیل یکپارچگی و اتصال مخاطی این قسمت‌ها به هم امکان انتشار دارد. مخاط حلق، حنجره، حفره دهان و بینی مخاطی یکپارچه و اما آسیب پذیر است. کوچک‌ترین ضربه و خفیف‌ترین عامل عفونی منجر به ملتهب شدن مجرا خواهد شد. در این منطقه مشترک فعل و انفعالات بی وقفه در حال انجام است. انسان دائما آب دهانش را قورت می‌دهد، گلویش را پاک می‌کند، سرفه کرده و نفس می‌کشد. بنابراین حضور التهاب با فعل و انفعالاتی که در این ناحیه در حال انجام است، قابل تشدید شدن است.
التهاب گلو منجر به ایجاد نارسایی‌های تنفسی در انسان می‌شود. برخی از افراد در التهاب شدید تنگی نفس، احساس خفگی، پریدن آب دهان به گلو و آپنه و انسداد تنفسی را تجربه می‌کنند. این مشل برای برخی از بیماران اوژانس پزشکی تلقی شده و نیازمند بستری شدن تحت مراقبت‌های ویژه است. در بیماران مبتلا به آسم ARDS، COPD و سایر مشکلات تنفسی حاد بایستی اقدامات اورژانسی در التهاب منتشر ناحیه گلو بعمل آید.
عملکرد بلع در انسان دومین عملکردی است که تحت تاثیر وجود التهاب در ناحیه گلو خواهد بود. التهاب در مجرای حلقی و دهانی و حنجره‌ای مشکلات عدیده‌ای را برای بلع بیمار به وجود می‌آورد. که در قسمت بعدی به آن می‌پردازیم.

عوارض وجود التهاب گلو برای بلع انسان چیست؟

التهاب گلو با شکل‌گیری انسداد، ایجاد محدودیت حرکتی و تنگی مجرا، ترشح براق چسبناک و ایجاد ناخوشایندی در مسیر عبور ماده غذایی بلع انسان را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد. در صورت شدید بود التهاب در ناحیه حلق مواد غذایی و ترشحات معمول حلقی نمی‌توانند به طور موثر وارد مری شوند. سخت قورت دادن آب دهان و صدای غیر عادی بلع حین غذا خوردن از نشانه‌های اصلی آن است. سخت قورت دادن آب دهان به شکل تلاش و تقلا حین قورت دادن حتی در لقمه‌های کوچک نمایان می‌شود. به علت وجود انسداد در دریچه‌های عبوری غذا، احتمال آسپیراسیون و عفونت ریوی برای بیمار مطرح است. برخی از بیماران به علت عدم عبور کامل بزاق و مواد غذایی، با شروع نفس کشیدن آسپیراسیون و سرفه و غل غل کردن در ناحیه گلو را تجربه می‌کنند که در صورت تکرار شدن منجر به عفونت ریوی می‌شود.
ایجاد محدودیت‌های حرکتی دومین و مهمترین عوارض وجود التهاب گلو برای بلع انسان است. به دلیل وجود التهاب و تمایل بافتی برای جلوگیری از تشدید علائم، ساختارهای عضلانی و مخاطی وارد تنش و اسپاسم شده و بمرور توانایی موثر انتقال غذا از حلق به مری و از دهان به حلق را از دست می‌دهند. در لمس عضلات حین بلع عموما درمانگران بلع عدم کامل شدن حرکت بلع و نصفه کاره ماندن آن را گزارش می‌کنند. صدای غیر عادی بلع به علت کامل نشدن حرکت از دیگر علائم اختلال بلع در این افراد خواهد بود. غذا به ساختارهای حلقی برخورد کرده و صدایی شبیه صدای طبل از مجرای تنفسی بیمار ساتع می‌شود.
همچنین پس از ملتهب شدن مجرای حلقی، ترشحات موکوزی کمتر و ترشحات سروزی بیشتری از غدد بزاقی ما ترشح می‌شود. این ترشحات بزاقی چسبناک همچون پرده‌ای به قسمت ورودی مری چسبیده و مانع عبور راحت غذا به مجرای بعدی خواهند شد. در صورت محدود بودن حرکات بلع و عدم تکمیل بلع در یک تلاش این مشکل تشدید خواهد شد. اکثر بیماران ترشحات بزاقی چسبناک را از مسیر حلق و حنجره خود خارج می‌کنند اما برخی هم با آسپیراسیون آن و بر بروز عفونت ریوی دامن می‌زنند. ترشحات بزاقی با حضور برخی پاتوژن‌های باکتری می‌تواند بستر عفونت زایی در محیط استریل ریه را فراهم کند.
درد حین بلع از دیگر علائم اختلال بلع در بیماران دارای التهاب منتشر در مجرای حلق و به طور عامیانه گلو است. درد حین بلع یا آدینوفاژی یکی از مهمترین علائم اختلال بلع در کودکان و بزرگسالان است. عبور ماده غذایی در صورت وجود التهاب، بسته به شدت آن منجر به ایجاد درد در ناحیه حلق بیمار و در حین بلع  می‌شود. چهره فرد در حین قورت دادن نشانه عدم لذت از قورت دادن غذا و حضور بلع دردناک است. درد حین بلع می‌تواند به صورت یکطرفه و دوطرفه در بیماران مبتلا به اختلال بلع ناشی از التهاب گلو وجود داشته باشد. از دیگر علائم اختلال بلع در بیماران درگیر التهاب مجرای گوارشی و تنفسی، گوش درد حین بلع است. در قسمت بعدی به طور مفصل به درد گوش حین بلع خواهیم پرداخت.

گوش درد حین بلع نشان از چیست؟

گوش درد حین بلع یکی از نشانه‌های التهاب در مجرای حلق و در مسیر گلو است. به دلیل انتشار التهاب در مجرای تنفسی فوقانی، ما گوش درد حین بلع را به علت رسیدن التهاب به نزدیکی گوش میانی و یا انسداد حاد یا مزمن شیپور استاش را تجربه می‌کنیم. شیپور استاش وظیفه تنظیم فشار در حفره گوش میانی و کاهش تفاوت فشار دو منطقه واصله را انجام می‌دهد. گوش درد حین بلع همزمان با بلع و یا چند ثانیه بلع از آن بروز می‌یابد. در برخی از افراد بروز گوش درد حین بلع همراه با صدای کلیک است. در مواردی هم عفونت قسمت فوقانی منجر به شکل گیری انسداد در شیپور استاش شده و گوش درد حین بلع نتیجه مستقیم عدم تنظیم و تعدیل فشار بین دو حفره خواهد بود. در مواردی به علت حضور التهاب در خود گوش میانی و داخلی، عدم تنظیم آیروداینامیک منجر به بروز گوش درد حین بلع خواهد شد.

درمان درد گوش حین بلع چگونه است؟

گوش درد حین بلع نتیجه حضور التهاب در مجرای تنفسی و گوارشی است. درد گوش حین بلع با کنترل التهاب و عفونت مجرا قابل کنترل خواهد بود. درمان اختلال بلع برای کمک به بلع صحیح مواد غذایی، کامل کردن حرکت، کاهش اسپاسم عضلات حلقی و زیرفکی، خالی کردن بزاق چسبناک حلق، بیشتر کردن حرکات دهان و حلق برای ترشح بیشتر بزاق رقیق توسط گفتاردرمانگر انجام می‌شود. دریافت بخور، مایعات فراوان، مواد غذایی نرم و آبکی برای کنترل التهاب ضروری هستند. در برخی از موارد برای درمان گوش درد حین بلع از داروهای ضد التهاب نیز بهره می‌جوییم. درمان گوش درد حین بلع در مواردی نیازمند درمان محافظتی است. به عبارت دیگر برای تکمیل اقدامات درمانی گوش درد حین بلع، بهتر است بیمار از مصرف مواد غذایی کافئین دار و محرک و تشدید کننده رفلاکس و همچنین از داد زدن و سیگار کشیدن دوری نماید. گوش درد حین بلع با انجام اقدامات فوق قابل درمان است.

نتیجه گیری

گوش درد حین بلع نتیجه مستقیم حضور التهاب در مجرای مرتبط به غذا و تنفس است. از دیگر نشانه‌های حضور التهاب در این مجرا می‌توان به درد حین بلع، سخت قورت دادن آب دهان و صدای غیر عادی بلع اشاره کرد. برخی از بیماران درد گوش حین بلع را به علت عدم تعدیل فشار و انسداد رابط بین گوش و حلق تجربه می‌کنند. گوش درد حین بلع در صورت اعمال درمان‌های دارویی، توانبخشی و محافظتی قابل درمان بوده و در بسیاری از موارد از بین می‌رود. عدم توجه به گوش درد حین بلع علاوه بر در معرض خطر قرار دادن بیمار، منجر به افت کیفیت زندگی بیمار خواهد شد. ما در تیم ایران مد اس ال پی در کنترل علائم مشکل گوش درد حین بلع و حفظ تغذیه از راه دهان و جلوگیری از تعبیه لوله تغذیه به بیمارتان کمک خواهیم کرد. ممنون که تا نتهای این مقاله همراه ما بودید.